Эзофаг в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению эзофага в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток эзофага, взаимодействие с другими лекарствами, применение эзофага (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название:
Эзофаг-20, Эзофаг-40
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые кишечнорастворимой оболочкой
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные средства и препараты, применяемые при гастроэзофагеальном рефлюксе. Ингибиторы протонного насоса. Код АТС А02ВС05
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Круглые, двояковыпуклые таблетки кишечнорастворимой оболочкой, светло-розового цвета.

Состав эзофага в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество эзофага

эзомепразола магния тригидрата 23.880 и 47.770 (эквивалентного эзомепразолу 20 мг, 40 мг)
23.880 және 47.770 эзомепразол магний тригидраты (20 мг, 40 мг эзомепразолға баламалы)

Вспомогательные вещества в эзофаге

лактоза моногидрат, целлюлоза микрокристаллическая, динатрия гидрофосфат, динатрия гидрофосфат безводный, кросповидон, магния стеарат, крахмал кукурузный, крахмал прежелатинизированный, состав оболочки: гипромеллоза, пропиенгликоль 4000, 2-пропанол**, дихлорметан**, тальк, титана диоксид,
состав кишечнорастворимой оболочки: кислота метакриловая, дибутилфталат, тальк, титана диоксид (Е171), железо оксид красный (Е172), полиэтиленгликоль 6000, 2-пропанол**, дихлорметан**

* действующее издание
** Испаряется в процессе производства
лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, динатрий гидрофосфаты, динатрий сусыз гидрофосфаты, кроссповидон, магний стеараты, жүгері крахмалы, прежелатинделген крахмал. қабықтың құрамы: гипромеллоза, пропиленгликоль 4000, 2-пропанол**, дихлометаны**, тальк, титанның қостотығы, ішекте еритін қабықтың құрамы: метакрил қышқылы, дибутилфталат, тальк, титанның қостотығы (Е171), темірдің қызыл тотығы (Е172), полиэтиленгликоль 6000, 2-пропанол**, дихлометаны**.

* қолданыстағы шығарылымы
** өндіріс барысында буланады

Показания к применению таблеток эзофага

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь
  • эрозивный рефлюкс-эзофагит
  • симптоматическое лечение гастро-эзофагеальной рефлюксной болезни
Язвенная болезнь желудка и двенадцатиперстной кишки (в составе комбинированной терапии)
  • лечение язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori
  • профилактика рецидивов пептической язвы, ассоциированной с Helicobacter pylori
Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы
  • эрозиялық рефлюкс-эзофагит
  • гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын белгісіне қарай емдеу
Асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруы (біріктірілген ем құрамында)
  • Helicobacter pylori-мен астасқан асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасын емдеу
  • Helicobacter pylori-мен астасқан пептидтік ойық жараның қайталануының алдын алу

Противопоказания эзофага в таблетках

  • повышенная чувствительность к эзомепразолу, замещенным бензимидазолам или другим ингредиентам, входящим в состав препарата
  • наследственная непереносимость фруктозы
  • глюкозо–галактозная мальабсорбция или сахаразо–изомальтазная недостаточность
  • детский возраст до 12 лет
  • детский возраст старше 12 лет по другим показаниям, кроме гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
  • период лактации
С осторожностью при тяжелой почечной недостаточности.
  • эзомепразолға, препараттың құрамына кіретін орын басқан бензимидазолдарға немесе басқа ингредиенттерге жоғары сезімталдықта
  • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығында
  • глюкоза-галактозалық мальабсорбцияда немесе сахараза-изомальтазалық жеткіліксіздікте
  • 12 жасқа дейінгі балалық кезеңде
  • гастроэзофагеальді рефлюкс ауруынан басқа көрсеткіштер бойынша 12 жастан асқан балалық кезеңде
  • лактация кезеңінде
Сақтықпен ауыр бүйрек жеткіліксіздігінде

Побочные действия таблеток эзофага

Часто (>1/100, <1/10)
  • головная боль
  • боль в животе, диарея, метеоризм, тошнота, рвота, запор
Менее часто (>1/1000, <1/100)
  • дерматит, зуд, крапивница, сыпь
  • головокружение
  • сухость во рту
  • бессонница, парестезия, сонливость
  • повышение активности “печеночных” ферментов
  • периферические отеки
Редко (>1/10000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергические реакции: лихорадка, ангионевротический отек, анафилактоидная реакция/шок
  • возбуждение, депрессия, недомогание, замешательство
  • нарушение вкуса
  • нечеткость зрения
  • гипонатриемия
  • бронхоспазм
  • стоматит и желудочно-кишечный кандидоз
  • гепатит с (или без) желтухой
  • фотосенсибилизация, алопеция
  • артралгии, миалгии
  • потливость
Очень редко (<1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • галлюцинации (преимущественно у ослабленных пациентов), агрессивное поведение
  • печеночная недостаточность, печеночная энцефалопатия
  • мультиформная экссудативная эритема
  • синдром Стивенса-Джонсона
  • токсический эпидермальный некролиз
  • мышечная слабость
  • интерстициальный нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия
Жиі (>1/100, <1/10)
  • бас ауыруы
  • іштің ауыруы, диарея, метеоризм, жүрек айнуы, құсу, іш қату
Жиілігі аз (>1/1000, <1/100)
  • дерматит, қышыма, есекжем, бөртпе
  • бас айналуы
  • ауыздың кеберсуі
  • ұйқысыздық, парестезия, ұйқышылдық
  • «бауыр» ферменттері белсенділігінің артуы
  • шеткергі ісінулер
Сирек (>1/10000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергиялық реакциялар: қызба, ангионевротикалық ісіну, анафилактоидтық реакция/шок
  • қозу, депрессия, дімкәстану, шатасу
  • дәм сезудің бұзылуы
  • көрудің бұлыңғырлануы
  • гипонатриемия
  • бронх түйілуі
  • стоматит және асқазан-ішек кандидозы
  • сарғаюы бар (немесе онсыз) гепатит
  • фотосенсибилизация, алопеция
  • артралгиялар, миалгиялар
  • тершеңдік
Өте сирек (<1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • елестеулер (көбіне әлсіреген емделушілерде), озбыр мінез-құлық
  • бауыр жеткіліксіздігі, бауыр энцефалопатиясы
  • мультиформалы экссудативтік эритема
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • уытты эпидермальді некролиз
  • бұлшықеттің әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия

Особые указания к применению

При наличии любых тревожных симптомов (например, таких как значительная спонтанная потеря массы тела, повторная рвота, дисфагия, рвота с примесью крови или мелена), а также при наличии язвы желудка (или при подозрении на язву желудка) следует исключить наличие злокачественного новообразования, поскольку лечение Эзофагом может привести к сглаживанию симптоматики и отсрочить постановку диагноза.

Пациенты, принимающие препарат в течение длительного периода (особенно более года), должны находиться под регулярным наблюдением врача.

Пациенты, принимающие Эзофаг «по необходимости», должны быть проинструктированы о необходимости связаться со своим врачом при изменении характера симптомов. Принимая во внимание колебания концентрации эзомепразола в плазме при назначении терапии «по необходимости», следует учитывать взаимодействие препарата с другими лекарственными средствами.

При назначении Эзофага для эрадикации Helicobacter pylori должна учитываться возможность лекарственных взаимодействий для всех компонентов тройной терапии. Кларитромицин является мощным ингибитором CYP3А4, поэтому при назначении эрадикационной терапии пациентам, получающим другие препараты, метаболизирующиеся с участием CYP3А4 (например, цисаприда) необходимо учитывать возможные противопоказания и взаимодействия кларитромицина с этими лекарственными средствами.

Лечение ингибиторами протонной помпы может привести к незначительному увеличению риска возникновения желудочно-кишечных инфекций, вызываемых Salmonella и Campylobacter.

У пациентов, принимающих антисекреторные препараты в течение длительного промежутка времени, чаще отмечается образование железистых кист в желудке. Эти явления обусловлены физиологическими изменениями в результате выраженного ингибирования секреции кислоты. Кисты доброкачественные и носят обратимый характер.

В ходе проведенных сравнительных исследований с ранитидином Эзофаг показал лучшую эффективность в отношении заживления язв желудка у пациентов, получавших нестероидные противовоспалительные препараты (НПВП), включая селективные ингибиторы циклоксигеназы-2 (ЦОГ-2).

Почечная недостаточность: коррекция дозы препарата не требуется.

Опыт применения Эзофага у пациентов с тяжелой почечной недостаточностью ограничен; в связи с этим, при назначении препарата таким пациентам следует соблюдать осторожность.

Печеночная недостаточность: при легкой и умеренной печеночной недостаточности коррекция дозы препарата не требуется.

Для пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью не следует превышать максимальную суточную дозу - 20 мг.

Пациенты пожилого возраста: коррекция дозы препарата не требуется.

Беременность
Назначать препарат беременным следует только в том случае, когда ожидаемая польза для матери превышает возможный риск для плода.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия лекарственного средства, следует соблюдать осторожность при управлении транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Кез-келген үрейлену белгілері болғанда (мысалы, дене салмағының күрт ауқымды азаюы, қайталап құсу, дисфагия, қан аралас құсу немесе мелена), сондай-ақ асқазанның ойық жарасы бар болса, (немесе асқазанның ойық жарасына күдік болса) қатерлі жаңа түзілімдердің бар-жоғын анықтау керек, өйткені Эзофагпен емдеу белгілер қатарының тегістеліп кетуіне және диагноз қоюдың шегерілуіне әкелуі мүмкін.

Препаратты ұзақ кезең бойына (әсіресе бір жылдан астам) қабылдайтын емделушілер дәрігердің ұдайы қадағалауында болуға тиісті.

Эзофагты «қажеттілігіне қарай» қабылдайтын емделушілер белгілердің сипаты өзгергенде дәрігермен байланысу қажеттілігі жөнінде нұсқауланған болуға тиісті. Ем «қажеттілігіне қарай» тағайындалғанда плазмадағы эзомепразол концентрациясының ауытқуын қаперге ала отырып, препараттың басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесетінін ескеру керек.

Эзофагты Helicobacter pylori эрадикациясы үшін тағайындағанда үш қайтара емдеудің барлық құрамдас бөліктеріне тән дәрілік өзара әрекеттесу мүмкіндігі ескерілуге тиіс. Кларитромицин CYP3А4-тің қуатты тежегіші болып табылады, сондықтан CYP3А4-тің (мысалы, цизапридтің) қатысуымен метаболизденетін басқа препараттарды алатын емделушілерге эрадикациялық ем тағайындалғанда болжамды қарсы көрсетілімдерді және кларитромициннің осы дәрілік заттармен өзара әрекеттесулерін есепке алу қажет.

Протондық помпаның тежегіштерімен емдеу Salmonella және Campylobacter туғызатын асқазан-ішек жұқпаларының пайда болу қаупінің болымсыз артуына әкелуі мүмкін.

Сөлініске қарсы препараттарды ұзақ уақыт аралығында қабылдаған емделушілерде асқазандағы безді кисталардың түзілуі жиі байқалады. Бұл құбылыстар қышқыл сөлінісінің айқын тежелуінің нәтижесіндегі физиологиялық өзгерістермен шартталған. Кисталар қатерсіз әрі қайтымды сипат иеленген.

Ранитидинмен салыстырмалы зерттеулер жүргізу барысында Эзофаг қабынуға қарсы стероидтық емес препараттарды (ҚҚСП) циклоксигеназа-2 (ЦОГ-2) іріктеуші тежегіштерімен қоса алатын емделушілерде асқазанның ойық жарасының жазылуына қатысты үздік тиімділігін көрсетті.

Бүйрек жеткіліксіздігі: препараттың дозасын реттеу қажет емес.

Эзофагты ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде қолдану тәжірибесі шектеулі; осыған орай, препаратты мұндай емделушілерге тағайындағанда сақтық шарасын қадағалаған дұрыс.

Бауыр жеткіліксіздігі: жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігінде препараттың дозасын реттеу қажет емес.

Ауыр сипатты бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілер үшін ең жоғарғы тәуліктік дозаны 20 мг-ден асырмаған жөн.

Егде жастағы емделушілер: препараттың дозасын реттеу қажет емес.

Жүктілік
Жүкті әйелдерге препаратты тек ана үшін күтілімді пайда ұрыққа төнетін болжамды қауіптен артық болғанда ғана тағайындау керек.

Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқарғанда сақтық шараларын қадағалаған дұрыс.

Дозировка и способ применения

Внутрь. Таблетку следует глотать целиком, запивая водой. Таблетки нельзя разжевывать или дробить. Для пациентов с затруднением глотания можно растворять таблетки в половине стакана негазированной воды (не следует использовать другие жидкости, так как защитная оболочка микрогранул может раствориться), размешивая до распадения таблетки, после чего взвесь микрогранул следует выпить сразу или в течение 30 минут, после чего снова наполнить стакан водой наполовину, размешать остатки и выпить. Не следует разжевывать или дробить микрогранулы.

Взрослые и дети с 12 лет

Гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь
По 40 мг один раз в сутки в течение 4-х недель. Рекомендуется дополнительный 4-х недельный курс лечения в случаях, когда после первого курса заживление эзофагита не наступает или сохраняются симптомы.

Симптоматическое лечение гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
20 мг один раз в сутки – пациентам без эзофагита. Если после 4-х недель лечения симптомы не исчезают, следует провести дополнительное обследование пациента. После устранения симптомов заболевания можно перейти на режим приёма препарата “при необходимости”, т.е. принимать Эзофаг по 20 мг один раз в сутки при возобновлении симптомов. Для пациентов, принимающих НПВП и относящихся к группе риска развития язвы желудка или двенадцатиперстной кишки, не рекомендуется продлевать лечение в режиме «при необходимости».

Взрослые

Язвенная болезнь желудка и двенадцатиперстной кишки
В составе комбинированной терапии для эрадикации с Helicobacter pylori:
  • лечение язвы двенадцатиперстной кишки, ассоциированной с Helicobacter pylori: Эзофаг м 20 мг, амоксициллин 1 г и кларитромицин 500 мг. Все препараты принимаются два раза в сутки в течение 1 недели.
  • профилактика рецидивов пептических язв, ассоциированных с Helicobacter pylori: Эзофаг 20 мг, амоксициллин 1 г и кларитромицин 500 мг. Все препараты принимаются два раза в сутки в течение 1 недели.
В дальнейшем доза подбирается индивидуально, длительность лечения определяется клинической картиной заболевания.
Ішке. Таблетканы сумен ішу арқылы тұтастай жұтқан жөн. Таблеткаларды шайнауға немесе үгітуге болмайды. Жұтуға қиналатын емделушілер үшін таблеткалар ыдырап кеткенше араластыра отырып, таблеткаларды жарты стақан газдалмаған суда ерітуге болады (микротүйіршіктердің қорғаныш қабығы еріп кететіндіктен басқа сұйықтықтарды пайдаланбаған дұрыс), одан кейін микротүйіршік қоспасын бірден немесе 30 минут ішінде ішеді, сонан соң стақанды қайтадан жартылай суға толтырып, қалдықтарын араластырып ішу керек. Микротүйіршіктерді шайнауға немесе үгітуге болмайды.

12 жастан бастап балалар мен ересектер

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы
4 апта бойы тәулігіне бір рет 40 мг-ден. Алғашқы емдеу курсынан кейін эзофагит жазыла бастамаса немесе белгілері сақталған жағдайда 4 апталық қосымша емдеу курсы ұсынылады.

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруын белгілеріне қарай емдеу
Эзофагиті жоқ емделушілерге – тәулігіне бір рет 20 мг. Егер 4 апта емделуден кейін белгілер жоғалмаса, науқасты қосымша тексеруден өткізу керек. Аурудың белгілерін жойғаннан кейін препаратты «қажет кезінде» қабылдау тәртібіне көшуге, яғни Эзофагты белгілер жаңғырғанда тәулігіне бір рет 20 мг-ден қабылдауға болады. ҚҚСП қабылдайтын және асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасы дамитын қауіп тобына жататын емделушілер үшін емдеуді «қажет кезінде» тәртібінде ұзарту ұсынылмайды.

Ересектер

Асқазанның және он екі елі ішектің ойық жаралы ауруы
Helicobacter pylori эрадикациясы үшін кешенді ем құрамында:
  • Helicobacter pylori-мен астасқан он екі елі ішектің ойық жарасын емдеу: 20 мг эзофаг, 1 г амоксициллин және 500 мг кларитромицин. Барлық препараттар 1 апта бойы тәулігіне екі рет қабылданады.
  • Helicobacter pylor-мен астасқан пептидтік ойық жараның қайталануының алдын алу: 20 мг эзофаг, 1 г амоксициллин және 500 мг кларитромицин. Барлық препараттар 1 апта бойы тәулігіне екі рет қабылданады.
Әріқарай доза әркімге жеке іріктеледі, емдеу ұзақтығы аурудың клиникалық көрінісіне қарай белгіленеді.

Взаимодействие с лекарствами

Снижение кислотности желудочного сока на фоне лечения эзомепразолом может привести к изменению абсорбции препаратов, всасывание которых зависит от кислотности среды. Эзомепразол, как антациды и другие препараты, снижающие секрецию кислоты в желудке, может приводить к снижению абсорбции кетоконазола и итраконазола.

В случаях, когда атазанавир и нелфинавир принимались одновременно с омепразолом, было отмечено понижение уровня этих препаратов в сыворотке, поэтому их сочетанное применение следует избегать. Совместное назначение омепразола в дозе 40 мг в один раз сутки и атазанавира 300 мг/ритонавира 100 мг приводило к существенному снижению значений AUC, а также максимальной и минимальной концентраций атазанавира. Увеличение дозы атазанавира до 400 мг не компенсировало влияния омепразола на концентрацию атазанавира. Поэтому не следует назначать эзомепразол совместно с атазанавиром, а одновременное назначение эзомепразола и нелфинавира исключается.

Эзомепразол ингибирует CYP2C19 - основной фермент, участвующий в его метаболизме. Соответственно, совместное применение эзомепразола с другими препаратами, в метаболизме которых принимает участие CYP2C19, такими как диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин и др., может привести к повышению концентраций этих препаратов в плазме, что, в свою очередь, может потребовать снижения дозы. Об этом взаимодействии особенно важно помнить при назначении Эзофагаа в режиме «по необходимости». При совместном приеме 30 мг эзомепразола и диазепама, который является субстратом цитохрома CYP2C19, отмечается снижение клиренса диазепама на 45%.

Назначение эзомепразола в дозе 40 мг приводило к повышению остаточной концентрации фенитоина у пациентов с эпилепсией на 13%. В связи с этим рекомендуется контролировать концентрации фенитоина в плазме в начале лечения эзомепразолом и при его отмене.

Совместный прием варфарина с 40 мг эзомепразола не приводит к изменению времени коагуляции у пациентов, длительно принимающих варфарин. Однако сообщалось о нескольких случаях клинически значимого повышения индекса МНО (международное нормализованное отношение) при совместном применении варфарина и эзомепразола. Поэтому в начале и по окончании совместного применения этих препаратов рекомендуется контролировать МНО.

Совместный прием цизаприда с 40 мг эзомепразола приводит к повышению значений фармакокинетических параметров цизаприда у здоровых добровольцев: AUC - на 32% и периода полувыведения на 31%, однако максимальная концентрации цизаприда в плазме при этом значительно не изменяется. Незначительное удлинение интервала QT, которое наблюдалось при монотерапии цизапридом, при добавлении Нексиума не увеличивалось.

Нексиум не вызывает клинически значимых изменений фармакокинетики амоксициллина и хинидина.

Исследования по оценке краткосрочного совместного применения эзомепразола и напроксена или рофекоксиба не выявили клинически значимого фармакокинетического взаимодействия.

В метаболизме эзомепразола принимают участие CYP2C19 и CYP3A4. Совместное применение эзомепразола с кларитромицином (500 мг 2 раза в сутки), который ингибирует CYP3А4, приводит к увеличению значения AUC эзомепразола в 2 раза. Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора CYP3А4 и CYP2C19, например, вориконазола, может приводить к более чем 2-х кратному увеличению значения AUC для эзомепразола. В таких случаях не требуется коррекции дозы эзомепразола.
Эзомепразолмен емдеу аясындағы асқазан сөлі қышқылдылығының кемуі сіңуі ортаның қышқылдылығына тәуелді болатын препараттардың сіңірілуінің өзгеруіне әкелуі мүмкін. Эзомепразол, антацидтер және асқазандағы қышқыл сөлінісін төмендететін басқа препараттар сияқты, кетоконазол мен итраконазолдың сіңірілуінің төмендеуіне алып келеді.

Атазанавир мен нелфинавир омепразолмен бір мезгілде қабылданған жағдайларда бұл препараттардың сарысудағы деңгейінің төмендегені байқалды, сондықтан олардың қосылымды қолданылуын болдырмаған дұрыс. Тәулігіне бір рет 40 мг дозадағы омепразол мен 300 мг атазанавирдің/100 мг ритонавирдің бірге тағайындалуы AUC мәнінің, сондай-ақ атазанавирдің ең жоғарғы және ең төменгі концентрацияларының елеулі төмендеуіне әкелді. Атазанавир дозасын 400 мг-ге дейін арттыру омепразолдың атазанавир концентрациясына ықпалының орнын толтырған жоқ. Сондықтан эзомепразолды атазанавирмен бірге тағайындауға болмайды, ал эзомепразол мен нелфинавирдің бір мезгілде тағайындалуы жоққа шығарылады.

Эзомепразол метаболизміне қатысатын негізгі фермент – CYP2C19-ды тежейді. Тиісінше, эзомепразолдың метаболизміне CYP2C19 қатысатын диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және т. б. сияқты басқа препараттармен бірге қолданылуы осы препараттардың плазмадағы концентрацияларының артуына әкелуі мүмкін, бұл өз кезегінде дозаны азайтуды талап етеді. Эзофагты «қажеттілігіне қарай» тәртібінде тағайындағанда осы өзара әрекеттесу туралы есте сақтау ерекше маңызды. 30 мг эзомепразол мен CYP2C19 цитохромының субстраты болып табылатын диазепамді бірге қабылдағанда диазепам клиренсінің 45%-ға кемігені байқалады.

Эзомепразолды 40 мг дозада тағайындау эпилепсиясы бар емделушілерде фенитоиннің қалдық концентрациясының 13%-ға жоғарылауына әкелді. Осыған орай, эзомепразолмен емдеу басталғанда және оны тоқтатқанда плазмадағы фенитоиннің концентрациясын бақылау ұсынылады.

Варфаринді 40 мг эзомепразолмен бірге қабылдау варфаринді ұзақ уақыт қабылдаған науқастарда коагуляция уақытының өзгеруіне әкелмейді. Дегенмен, варфарин мен эзомепразолды бірге қабылдағанда ХҚҚ (халықаралық қалыптанған қатынас) индексі клиникалық елеулі жоғарылаған бірнеше жағдайлар жөнінде хабарланған. Сондықтан бұл препараттарды бірге қолданудың басында және аяғында ХҚҚ бақылануы ұсынылады.

Цизапридті 40 мг эзомепразолмен бірге қабылдау дені сау еріктілердегі цизапридтің фармакокинетикалық параметрлері мәндерінің: AUC-тің 32%-ға және жартылай шығарылу кезеңінің 31%-ға жоғарылауына алып келеді, дегенмен, плазмадағы цизапридтің ең жоғарғы концентрациясы айтарлықтай өзгермейді. Цизапридтің монотерапиясы кезінде байқалған QT аралығының болымсыз ұзаруы Нексиумді қосымшалағанда ұлғайған жоқ.

Нексиум амоксициллин мен хинидин фармакокинетикасының клиникалық елеулі өзгерістерін туындатпайды.

Эзомепразол мен напроксеннің немесе рофекоксибтің қысқа мерзімді бірге қолданылуын бағалау бойынша зерттеулер клиникалық маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерді анықтаған жоқ.

Эзомепразолдың метаболизміне CYP2C19 және CYP3A4 қатысады. CYP3А4-ті тежейтін эзомепразолдың кларитромицинмен бірге қолданылуы (500 мг-ден тәулігіне 2 рет) эзомепразолдың AUC мәнінің 2 есе ұлғаюына әкеліп соғады. Эзомепразол мен CYP3А4 және CYP2C19 біріктірілген тежегішінің, мысалы, вориконазолдың бірге қолданылуы эзомепразол үшін AUC мәнінің 2 дүркіннен астам ұлғаюына әкелуі мүмкін. Мұндай жағдайларда эзомепразолдың дозасын реттеудің қажеті жоқ.

Передозировка эзофагом в таблетках

Симптомы: усиления симптомов побочных эффектов.

Лечение: симптоматическое. Специфические антидоты неизвестны.
Белгілері: жағымсыз әсерлер белгілерінің күшеюі.

Емі: белгілеріне қарай. Арнайы у қайтарғылары белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Эзомепразол неустойчив в кислой среде, поэтому для перорального применения используют таблетки, содержащие гранул препарата, оболочка которых устойчива к действию желудочного сока. Препарат быстро абсорбируется: максимальная концентрация в плазме крови достигается через 1-2 часа после приема. Абсолютная биодоступность эзомепразола после однократного приме с дозы 40 мг составляет 60% и возрастает до 895 на фоне ежедневного приема один раз в сутки. Для дозы 20 мг эзомепразола эти показатели составляют 50% и 68% соответственно. Объем распределения при равновесной концентрации у здоровых людей составляет приблизительно 0.22л/кг массы тела. Эзомепразол связывается с белками плазмы крови до 97%.

Прием пищи замедляет и снижает всасывание эзомепразола в желудке, однако это не оказывает существенного влияние на эффективность ингибирования секреции соляной кислоты.

Эзомепразол подвергается метоболизму с участием системы цитохрома Р450 (CYP). Основная часть метаболизируется при участие специфической полиморфной изоформы CYP2C219, при этом образуются гидрокси – и диметилированные метаболиты эзомепразола. Метоболизм оставшиеся части осуществляется другой специфической изоформой CYP3А4; при этом образуется сульфопроизводные эзомепразола, являющиеся основным метаболитом, определяемым в плазме.

Параметры приведенные ниже, отражают, в основном, характер фармакокинетики у пациентов с активным ферментом CYP2С19 (пациенты с активным метаболизмом).

Общий клиренс составляет примерно 17л/ч после однократного приема препарата и 9 л/ч-после многократного приема. Период полувыведения составляет 1,3 часа при систематическом приеме один раз в сутки. Площадь под кривой «Концентрация время» (AUC) возрастает при повторном приеме эзомепразол. Дозозависимые увеличение AUC при повторном приеме нелинейный характер, что является следствием снижения метаболизма при «первом прохождении» через печень, а также снижением системного клиренса, вероятно, вызванного ингибированием фермента CYP2С19 эзомепразолом и/или его сульфосодержащим метаболитом. При ежедневном приеме один раз в сутки эзомепразола полностью выводиться из плазмы крови в перерыве между приемами и не кумулирует.

Основные метаболиты эзомепразола не влияют на секрецию желудочной кислоты. При пероральном применении до 80% дозы выводится в виде метаболитов с мочой, остальное количество выводиться с фекалиями. В моче обнаруживается менее 1% неизменного эзомеразола.

Особенности фармакокинетики в некоторых группах пациентов: Приблизительно у 2,9 + 1,5 % население снижена активность изофермента CYP2С19 у таких пациентов метаболизм эзомепразола, в основном, осуществляется в результате действия CYP3А4. При систематическом приеме 40 мг эзомепразола однократно в сутки среднее значение AUC на 100 % превышает значение этого параметра у пациентов с повышенной активностью изофермента CYP2А19. Среднее значение максимальных концентраций в плазме у пациентов со сниженной активностью изофермента повышены приблизительно на 60 %.Указанные особенности не влияют на дозу и способ применения эзомепразола.

У пациентов пожилого возраста (71-80 лет) метаболизм эзомеразола не претерпевает значительных изменений.

После однократного приема 40 мг эзомепразола среднее значение AUC у женщин на 30 % повышает таковое у мужчин. При ежедневном приеме препарата один раз в сутки различий в фармакокинетике у мужчин и женщин не отмечается. Указанные особенности не влияют на дозу и способ применения эзомепразола.

У пациентов легкой и умеренной печеночной недостаточностью метаболизм эзомепразола может нарушаться. У пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью скорость метаболизма снижена, что приводит к увеличению значения AUC для эзомепразола в 2 раза. Изучение фармакокинетики у пациентов с почечной недостаточностью не проводилось. Поскольку через почки осуществляется выведение не самого эзомепразола его метаболитов, можно полагать, что метаболизм эзомепразола у пациентов с почечной недостаточностью не изменяется.

У детей в возрасте 12-18 лет после повторного приема 20 мг и 40мг эзомепразола значение AUC и время достижения максимальной концентрации (tmax) в плазме крови было сходно со значениями AUC и tmax у взрослых.
Эзомепразол қышқылды ортада тұрақсыз, сондықтан ішу арқылы қолдануға қабығы асқазан сөлінің әсеріне төзімді препараттың түйіршіктерін құрайтын таблеткаларды пайдаланады. Препарат жылдам сіңіріледі: қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясына қабылдағаннан кейін 1-2 сағаттан соң жетеді. Эзомепразолдың 40 мг дозадан басталған бір дүркін қабылдаудан кейінгі нақтылы биожетімділігі 60% құрайды және күн сайын тәулігіне бір рет қабылдау аясында 895-ке дейін арта түседі. Эзомепразолдың 20 мг дозасы үшін бұл көрсеткіштер тиісінше 50% және 68% құрайды. Дені сау адамдарда тепе-тең концентрация кезіндегі таралу көлемі шамамен дене салмағына қарай 0.22 л/кг құрайды. Эзомепразол қан плазмасының ақуыздарымен 97%-ға дейін байланысады.

Ас ішу эзомепразолдың асқазанда сіңуін баяулатады және төмендетеді, дегенмен бұл тұз қышқылы сөлінісінің тежелу тиімділігіне елеулі ықпал етпейді.

Эзомепразол Р450 цитохромы (CYP) жүйесінің қатысуымен метоболизмге ұшырайды. Негізгі бөлігі CYP2C219 спецификалық полиморфтық изотүрінің қатысуымен метаболизденеді, бұл орайда эзомепразолдың сулы тотықты және диметилденген метаболиттері түзіледі. Қалған бөлігінің метоболизмі басқа спецификалық CYP3А4 изотүрімен жүзеге асырылады; осы орайда плазмада анықталатын негізгі метаболит болып саналатын эзомепразолдың сульфотуындылары түзіледі.

Төменде келтірілген параметрлер, негізінен, белсенді CYP2С19 ферменті бар емделушілердегі (метаболизмі белсенді емделушілер) фармакокинетиканың сипатын көріністейді.

Жалпы клиренсі препаратты бір дүркін қабылдағаннан кейін шамамен 17л/сағ. және көп дүркін қабылдағаннан кейін 9 л/сағ. құрайды. Жартылай шығарылу кезеңі тәулігіне бір рет жүйелі қабылдағанда 1,3 сағат құрайды. «Концентрация-уақыт» (AUC) қисығы астындағы аудан эзомепразолды қайталап қабылдағанда арта түседі. AUC-тің дозаға тәуелді ұлғаюы қайталап қабылдағанда дозаға байланыссыз сипат иеленген, бұл метаболизмнің бауыр арқылы «алғаш өту» кезінде төмендеуінің салдары, сондай-ақ эзомепразолдың және/немесе оның сульфоқұрамды метаболитінің CYP2С19 ферментін тежеуі ықтималды туғызатын жүйелі клиренстің төмендеуі болып табылады. Эзомепразолды күн сайын тәулігіне бір рет қабылдағанда ол қан плазмасынан қабылдаулар арасындағы үзілісте толық шығарылады және жинақталмайды.

Эзомепразолдың негізгі метаболиттері асқазан қышқылының сөлінісіне ықпал етпейді. Ішу арқылы қабылдағанда 80%-ға дейінгі дозасы метаболиттер түрінде несеппен шығарылады, қалған мөлшері нәжіспен шығарылады. Несептен 1%-дан аз өзгермеген эзомеразол табылады.

Емделушілердің кейбір топтарындағы фармакокинетикасының ерекшеліктері: Шамамен 2,9 + 1,5% тұрғылықты халықта CYP2С19 изотүрінің белсенділігі төмендеген, мұндай емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі, негізінен, CYP3А4 әсерінің нәтижесінде жүзеге асырылады. 40 мг эзомепразолды тәулігіне бір дүркін жүйелі қабылдағанда орташа AUC мәні CYP2А19 изотүрінің белсенділігі жоғары емделушілердегі осы параметрдің мәнінен 100% асып түседі. Изофермент белсенділігі төмен емделушілердің плазмасындағы ең жоғарғы концентрацияларының орташа мәні шамамен 60%-ға жоғарылаған. Көрсетілген ерекшеліктері эзомепразолдың дозасы мен қолдану әдісіне ықпал етпейді.

Егде жастағы емделушілерде (71-80 жас) эзомеразолдың метаболизмі елеулі өзгерістерге ұшырамайды.
40 мг эзомепразолды бір дүркін қабылдағаннан кейін орташа AUC мәні әйелдерде еркектердегі осындай көрсеткіштен 30%-ға асады. Препаратты тәулігіне бір рет күн сайын қабылдағанда ерлер мен әйелдердің фармакокинетикасында айырмашылықтар байқалмайды. Көрсетілген ерекшеліктер эзомепразолдың дозасы мен қолдану тәсіліне ықпал етпейді. Жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде эзомепразолдың метаболизмі бұзылуы мүмкін. Ауыр сипатты бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде метаболизм жылдамдығы азайған, бұл эзомепразол үшін AUC мәнінің 2 есе ұлғаюына алып келеді. Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілердің фармакокинетикасын зерттеу жүргізілген жоқ. Бүйрек арқылы эзомепразолдың өзі емес, оның метаболиттері бөлініп шығатындықтан, бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда эзомепразолдың метаболизмі өзгермейді деп болжауға болады.

12-18 жас шамасындағы балаларда 20 мг және 40 мг эзомепразолды қайталап қабылдағаннан кейін AUC мәні мен қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясына (tmax) жету уақыты ересектердегі AUC және tmax мәндеріне ұқсас болды.

Фармакодинамика

Эзофаг снижает секрецию кислоты в желудке путем специфического ингибирования протонного насоса в париетальных клетках, является S-изомером омепразола. S- и R-изомеры омепразола обладают сходной фармакодинамической активностью.

Механизм действия:

Эзофаг является слабым основанием, накапливается в секреторных канальцев париетальных клеток в кислой среде, где активируется и ингибирует протонный насос – фермент Н+,К+-АТФазу. Эзомепразол ингибирует как базальную, так и стимулированную секрецию кислоты. Действие эзомепразола развивается в течение 1 часа после перорального приема 20 мг или 40 мг. При ежедневном приеме препарата в течение 5 дней в дозе 20 мг один раз в сутки средняя максимальная концентрация кислоты после стимуляции пентагастрином снижается на 90% (при измерении концентрации кислоты через 6-7 часов после приема препарата на 5-й день терапии). У пациентов с гастро-эзофагеальной рефлюксной болезнью (ГЭРБ) и наличием клинических симптомов через 5 дней ежедневного перорального приема эзомепразола в дозе 20 мг или 40 мг значение внутрижелудочного рН выше 4 поддерживалось в течение, в среднем, 13 и 17 часов из 24 часов. На фоне приёма эзомепразола в дозе 20 мг в сутки значение внутрижелудочного рН выше 4 поддерживалось не менее 8, 12 и 16 часов у 76%, 54% и 24% пациентов, соответственно. Для 40 мг эзомепразола это соотношение составляет 97%, 92% и 56%, соответственно.

Терапевтический эффект, достигаемый в результате ингибирования секреции кислоты. При приеме Эзофаг в дозе 40 мг заживление рефлюкс-эзофагита наступает приблизительно у 78% пациентов через 4 недели терапии и у 93% - через 8 недель терапии.

Лечение Эзофаг в дозе 20 мг 2 раза в сутки в комбинации с соответствующими антибиотиками в течение одной недели приводит к успешной эрадикации Helicobacter pylori приблизительно у 90% пациентов. Пациентам с неосложненной язвенной болезнью после недельного эрадикационного курса не требуется последующей монотерапии антисекреторными препаратами для заживления язвы и устранения симптомов.
Эзофаг париетальді жасушалардағы протондық сорғыны спецификалық тежеу жолымен асқазандағы қышқыл сөлінісін төмендетеді, омепразолдың S-изомері болып табылады. Омепразолдың S- және R-изомерлері ұқсас фармакодинамикалық белсенділік иеленеді.

Әсер ету механизмі:

Эзофаг әлсіз негіз болып табылады, қышқылды ортадағы париетальді жасушалардың сөліністік өзекшелерінде жиналады, онда олар белсенділеніп, протондық сорғыны – Н+,К+-АТФаза ферментін тежейді. Эзомепразол қышқылдың әрі базальді, әрі көтермеленген сөлінісін тежейді. Эзомепразолдың әсері ішу арқылы 20 мг немесе 40 мг қабылдағаннан кейін 1 сағат ішінде дамиды. Препаратты 5 күн ішінде тәулігіне бір рет 20 мг дозада күнделікті қабылдағанда қышқылдың орташа ең жоғарғы концентрациясы пентагастринмен көтермеленгеннен кейін 90%-ға (препаратты емнің 5-ші күнінде қабылдағаннан кейін 6-7 сағаттан соң қышқылдың концентрациясын өлшегенде) төмендейді. Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА) бар және клиникалық белгілері болатын емделушілерде 20 мг немесе 40 мг дозадағы эзомепразолды күн сайын ішу арқылы қабылдағаннан кейін 5 күннен соң асқазанішілік 4-тен жоғары рН мәні, орташа алғанда, 24 сағаттың 13 және 17 сағаты бойына ұсталып тұрды. Эзомепразолды тәулігіне 20 мг дозада қабылдау аясында асқазанішілік 4-тен жоғары рН мәні, емделушілердің 76%, 54% және 24% пайызында, тиісінше, 8, 12 және 16 сағаттан кем емес құрады. 40 мг эзомепразол үшін бұл арақатынас тиісінше 97%, 92% және 56% құрайды.

Емдік әсерге қышқыл сөлінісін тежеу нәтижесінде жетуге болады. Эзофагты 40 мг дозада қабылдағанда рефлюкс-эзофагиттің жазылуы емделушілердің шамамен 78%-ында 4 апта емделгеннен кейін және 93%-ында 8 апта емделгеннен кейін басталады.

20 мг дозадағы Эзофагпен бір апта бойына тәулігіне 2 рет сәйкесті антибиотиктермен біріктіріп емдеу емделушілердің шамамен 90%-ында Helicobacter pylori-дің табысты эрадикациясына алып келеді. Ойық жаралы ауруы асқынбаған емделушілерге апталық эрадикациялық курстан кейін әріқарай ойық жараның жазылуы және белгілерінің жойылуы үшін сөлініске қарсы препараттардың монотерапиясы қажет болмайды.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток в контурной ячейковой упаковке из алюминиевой фольги. По 3 контурных ячейковых упаковок вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках вкладывают в пачку из картона.
10 таблеткадан алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 3 пішінді ұяшықты қаптамадан қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады.